Προσπάθησε να αποσπάσει την προσοχή του με τη δουλειά, αλλά το μυαλό του γύριζε συνεχώς πίσω. Ιταλία, πριν από δύο χρόνια. Την είχε αφήσει στο ξενοδοχείο αφού είχε χάσει τα διαβατήριά τους. “Είσαι απρόσεκτη”, είχε φωνάξει. “Σκέψου το” Πέρασε δύο μέρες πίνοντας δίπλα στην πισίνα, ενώ εκείνη έκλαιγε μέσα από την ξένη γραφειοκρατία.
Όταν τελικά επέστρεψε, ταραγμένη, εκείνος γέλασε. “Βλέπεις; Τα κατάφερες. Σε έκανα πιο δυνατή” Ο τρόπος που είχε χαμογελάσει τότε τον στοίχειωνε τώρα- μήπως ήταν πολύ ήσυχο, πολύ εξασκημένο – ήταν το βλέμμα κάποιας που έκανε πρόβα επιβίωσης Αλλά είχε επιστρέψει τότε. Κι αν της είχε συμβεί κάτι αυτή τη φορά