Τώρα της ήρθε στο μυαλό περισσότερο από ποτέ: κανείς δεν της είχε ζητήσει τίποτα. Ούτε τις προτιμήσεις της. Ούτε την άνεσή της. Ούτε αν ήθελε καν να πετάξει ή να της επιστραφούν τα χρήματα. Δεν είχε επιλέξει εκείνη τη θέση. Δεν είχε επιλέξει την πτήση. Απλά την είχαν τοποθετήσει εδώ.
Ο αριθμός της θέσης αντηχούσε στις σκέψεις της, χωρίς νόημα. Δεν το ένιωθε προσωπικό. Ένιωθε εναλλάξιμος, σαν μια θέση που περίμενε να πληρωθεί από το πλησιέστερο διαθέσιμο σώμα. Η Αλίσα κοίταξε γύρω της, αναρωτώμενη ξαφνικά τι σήμαιναν όλα αυτά.