Στην αρχή νόμιζε ότι ήταν τα νεύρα ή ίσως το κακό γάλα της καφετέριας. Το μολύβι του γλίστρησε. Μια χάντρα ιδρώτα πέρασε από το μέτωπό του. Ο Κόνορ γούρλωσε τα μάτια του με τους δραματικούς του χειρισμούς, μέχρι που, λίγα λεπτά αργότερα, ο Μαλίκ ακολούθησε το παράδειγμά του. Τα θρανία έτριζαν καθώς τα δύο αγόρια έτρεχαν προς τις τουαλέτες του διαδρόμου.
Μέχρι το μεσημεριανό γεύμα, ακολούθησαν άλλα τρία. Η καφετέρια αντηχούσε από τα γέλια, καθώς ο ένας μετά τον άλλο, τα Νυχτοπούλια διπλώνονταν, σφίγγοντας τη μέση τους, και έτρεχαν αμήχανα προς τις τουαλέτες. Η κάποτε αήττητη έπαρσή τους διαλύθηκε σε φρενήρη τρεχάματα. Κάποιος φώναξε: “Φαίνεται ότι τα Νυχτοπούλια έμαθαν πραγματικά να πετάνε – στην τουαλέτα!” Τα τηλέφωνα βγήκαν χαρούμενα.