Ένα θυελλώδες βράδυ, ο άνεμος χτύπησε το δρόμο καθώς οι βροντές έπεφταν πάνω από τους λόφους. Η Έλεν έπιασε ένα τρεμόπαιγμα κίνησης δίπλα στην πλαϊνή πύλη. Μια φιγούρα γλιστρούσε μέσα, μικρή ενάντια στη βροχή. Το στομάχι της στράβωσε. Χωρίς να το σκεφτεί, άρπαξε τα κλειδιά της και οδήγησε προς το νεκροταφείο, με τα λάστιχα να κόβουν λακκούβες.
Η πύλη έτριξε όταν την έσπρωξε να ανοίξει. Κεραυνοί έλαμψαν, φωτίζοντας σειρές από ταφόπλακες σαν χλωμοί φρουροί. Μπροστά, μια μοναχική φιγούρα γονάτισε μπροστά στον τάφο του Σαμ. Η Έλεν πάγωσε, με την καρδιά της να χτυπάει τόσο δυνατά που νόμιζε ότι θα την πρόδιδε. Οι ώμοι του ατόμου έτρεμαν, η βροχή μαζεύτηκε στις πτυχές του παλτού του.