Αγόρι επισκέπτεται τον τάφο της μητέρας του κάθε μέρα-αλλά το εκπληκτικό πρόσωπο που συναντά εκεί αλλάζει τα πάντα

Στην άλλη κρατούσε ένα τακτοποιημένο μπουκέτο από κίτρινους κατιφέδες και ανοιχτόχρωμες μαργαρίτες. "Έφερα κι άλλα λουλούδια για τη μαμά σου", είπε ευγενικά. "Σκέφτηκα να πάμε να την επισκεφτούμε μαζί σήμερα" Ο Λούκας ρύθμισε την κουκούλα του. Ο αέρας είχε δυναμώσει, πειράζοντας την άκρη των μανικιών του. Έριξε μια ματιά στα λουλούδια - προσεκτικά επιλεγμένα, χωρίς τίποτα φανταχτερό, απλά ήσυχα και προσεγμένα - και έκανε ένα σιωπηλό νεύμα.

Περπάτησαν μαζί προς το νεκροταφείο, με την Εμίλια να προπορεύεται με μικρές ριπές, με την κοτσίδα της να αναπηδά σε κάθε βήμα. Ο Ντάνιελ περπατούσε στο πλευρό του Λούκας, πιο αργά τώρα, με το χέρι του να σφίγγει περιστασιακά τα κοτσάνια. Στον τάφο, ο Λούκας έμεινε πίσω, ενώ ο Ντάνιελ γονάτισε.