Απελπισμένος άνδρας χάθηκε κατά τη διάρκεια μιας χιονοθύελλας - Τότε παρατήρησε τα μάτια που τον παρακολουθούσαν

Εκείνη τη νύχτα, ενώ κατασκήνωσε μόνος του για πρώτη φορά μετά από εβδομάδες, ο Ντάνιελ ξάπλωσε και κοιτούσε τον ουρανό. Το κουτάβι ήταν η μόνη πραγματική παρέα που είχε εδώ και χρόνια. Τώρα, ήταν πάλι μόνος. Είπε στον εαυτό του ότι ήταν καλύτερα έτσι. Αλλά το κρύο, υφέρπον συναίσθημα μέσα του έλεγε το αντίθετο.

Ο Ντάνιελ πέρασε τη νύχτα έξω από τη σκηνή, περιμένοντας να ακούσει κάτι, ένα μακρινό ουρλιαχτό, ένα κάλεσμα, κάποιο σημάδι ότι ο Σκιά είχε επιστρέψει στην αγέλη του. Αντ' αυτού, ο κόσμος ήταν σιωπηλός. Και αυτή η εκκωφαντική σιωπή ήταν πολύ χειρότερη από κάθε ήχο.