Κάθισαν έτσι για μια μεγάλη στιγμή -πατέρας, μητέρα και παιδί- δίπλα στον άντρα που είχε διαμορφώσει και στοιχειώσει εξίσου τη ζωή της. Ο Ίθαν είχε ακόμα εκατό ερωτήσεις, αλλά μια απάντηση ήταν αρκετά ξεκάθαρη: Δεν το είχε σκάσει από εκείνον και δεν επρόκειτο να το κάνει. Προς το παρόν, αυτό ήταν το μόνο πράγμα που είχε σημασία.
Καθώς έβγαιναν από το γηροκομείο, με το βάρος της θλίψης να πιέζει ακόμα τους ώμους τους, ο Ίθαν έσφιξε το χέρι του γύρω από το χέρι της Λίνας. Η πόλη κινούνταν αδιάφορα γύρω τους, αλλά ήξερε ότι η υπόσχεσή τους είχε μεγαλύτερη σημασία -όχι άλλα ψέματα, όχι άλλες σκιές. Μόνο η αλήθεια, η αγάπη, και να ξεκινήσουν ξανά μαζί.