Σκέφτηκε ξανά τις συναλλαγές ανάληψης. Ο Μπρετ δεν ήταν ποτέ παρορμητικός άνθρωπος. Ο τζόγος φαινόταν απίθανος. Μια σχέση Η σκέψη του χρέους ήταν χειρότερη. Φαντάστηκε τα χρήματα να εξαφανίζονται στα χέρια κάποιου άλλου, να χρηματοδοτούν μια ζωή που δεν αναγνώριζε, να χτίζεται αθόρυβα πίσω από την πλάτη της.
Τώρα που είχε βρει την αλληλογραφία για το σπίτι, οι αναλήψεις αναδιατάχθηκαν σε στοιχεία. Πώληση, μετρητά, εξαφάνιση. Έβγαζε νόημα με έναν σκληρό, λογικό τρόπο. Ό,τι κι αν έκανε, ήταν ακριβό και κρυφό. Δεν αναρωτιόταν πλέον αν κάτι δεν πήγαινε καλά. Πίστευε ότι καταλάβαινε ακριβώς τι είδους λάθος ήταν.