Θυμήθηκε να στέκεται παγωμένη στο διάδρομο, με την αναπνοή της ρηχή, περιμένοντας περισσότερα. Εκείνος μίλησε για το σωστό χρόνο και για να μην την αναστατώσει. Τα λόγια του φάνηκαν σκόπιμα επιλεγμένα. Όταν μετατόπισε το βάρος της, η συζήτηση σταμάτησε απότομα. Η πόρτα άνοιξε, η έκφρασή του ήταν ψύχραιμη, σαν να μην είχε συμβεί κάτι σημαντικό.
Σκέφτηκε την απόφασή τους να μην κάνουν παιδιά πριν από πέντε χρόνια. Την ξαναεπισκέφτηκε τώρα με δυσάρεστη επιμονή. Αυτό που κάποτε αισθανόταν λυμένο επέστρεφε ως ερώτημα, αναδιαμορφώνοντας τις αναμνήσεις, αναγκάζοντάς την να εξετάσει συμβιβασμούς που είχε θεωρήσει τακτοποιημένους.