Εκείνη την εποχή, η απόφαση να μην κάνουν παιδιά είχε φανεί προοδευτική, στοχαστική, ακόμα και φωτισμένη. Είχαν πλαισιώσει την απόφαση ως σκόπιμη ελευθερία, αμοιβαία και μια σύγχρονη επιλογή. Κι αν είχε αλλάξει γνώμη Αν χρειαζόταν περισσότερα στη ζωή από αυτά που μοιραζόταν μαζί της
Η Λόρα αναρωτήθηκε μήπως η έλλειψη παιδιών είχε δημιουργήσει μια απόσταση που δεν είχε προβλέψει ποτέ. Χωρίς παιδιά, υπήρχαν λιγότεροι αναγκαστικοί υπολογισμοί, λιγότερες κοινές άγκυρες. Η ζωή κυλούσε εύκολα παράλληλα. Η σιωπή έγινε άνετη, μετά μόνιμη, μέχρι που η ίδια η απουσία ένιωθε φυσιολογική, αδιαμφισβήτητη και παράξενα αόρατη ανάμεσά τους.