Η Λόρα έφυγε χωρίς φωνές, δράματα ή απειλές. Η αθόρυβη αναχώρηση ήταν σκόπιμη. Δεν ήθελε μια σκηνή για να δικαιολογήσει αυτό που ένιωθε. Η ηρεμία διατηρούσε την αξιοπρέπεια. Της επέτρεψε να φύγει πιστεύοντας ότι είχε επιλέξει τον εαυτό της.
Η αποχώρηση αισθάνθηκε σαν απώλεια, αλλά και σαν όριο. Επέλεξε την απόσταση από την αμφιβολία και τη μοναξιά από την καχυποψία. Το να μείνει θα σήμαινε να συρρικνωθεί για να χωρέσει τη μυστικότητα και να αποδεχτεί μια ζωή που θα διαχειριζόταν με την παράλειψη παρά με την αμοιβαία αλήθεια.