Προετοίμασε τον εαυτό της για να μάθει την αλήθεια. Μια άλλη γυναίκα, μια άλλη ζωή, εξηγήσεις που θα της προκαλούσαν πόνο. Έκανε πρόβες αντιδράσεων στον καθρέφτη. “Θα επιβιώσεις”, ψιθύρισε. Η φαντασία της προδοσίας την προετοίμαζε παράξενα. Αμβλυνε το φόβο της, κάνοντας τον πόνο να μοιάζει προβλέψιμος, σχεδόν διαχειρίσιμος, κάτι που θα μπορούσε να υπομείνει χωρίς να χάσει εντελώς την αξιοπρέπειά της.
Ο Μπρετ ζήτησε τελικά να τη δει μια εβδομάδα αργότερα. “Σε παρακαλώ”, είπε απαλά. Συναντήθηκαν σε μια καφετέρια. Αυτή τη φορά, τοποθέτησε ιατρικές αναφορές στο τραπέζι. Εκείνη συνοφρυώθηκε, αλλά το στομάχι της σφίχτηκε καθώς σάρωσε τίτλους, άγνωστους όρους και ημερομηνίες που ξαφνικά ανανέωσαν τη σιωπή του εντελώς, οδυνηρά και επειγόντως, χωρίς προειδοποίηση.