Τα τελευταία λόγια του συζύγου της ήταν "Λυπάμαι. Θα δεις." Δεν περίμενε αυτό που ακολούθησε..

Τα δάκρυα θόλωσαν την όρασή της. Κάτω από το γράμμα υπήρχαν έγγραφα που επιβεβαίωναν ένα καταπίστευμα στο όνομά της, λογαριασμοί που καλλιεργούνταν προσεκτικά επί δεκαετίες. Το τεράστιο ποσό την άφησε άναυδη. Ο Ντάνιελ, ο οποίος πάντα ισχυριζόταν ότι είχε ταπεινά μέσα, είχε δημιουργήσει μια κρυφή ασφάλεια γι' αυτήν - μια κληρονομιά μεταμφιεσμένη σε μυστικότητα.

Τα χέρια της έτρεμαν καθώς ξεφύλλιζε τα χαρτιά. Κάθε βιβλίο το επιβεβαίωνε: Ο Ντάνιελ το έχτιζε αυτό για χρόνια, αργά, σταθερά. Ενώ εκείνη πίστευε ότι η ζωή τους ήταν ταπεινή, εκείνος σχεδίαζε αθόρυβα, προστατεύοντάς την τόσο από το βάρος όσο και από τον πειρασμό να το ξοδέψει.