Δέκα λεπτά αργότερα, μια γυναίκα μπήκε μέσα. Ψηλή, με αυτοπεποίθηση, κρατώντας μια μικρή τσάντα με δώρα. Ο Κόνορ σηκώθηκε να τη χαιρετήσει, με το πρόσωπό του να φωτίζεται με έναν τρόπο που η Τζούλια είχε μήνες να δει. Την αγκάλιασε με χαλαρή άνεση και μετά κάθισε σαν να ήταν κάτι συνηθισμένο. Σαν να είχαν ένα ρυθμό.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Μίλησαν και γέλασαν, σκύβοντας, χαμογελώντας συχνά. Η Τζούλια δεν μπορούσε να ακούσει τα λόγια, αλλά η ενέργεια ήταν ξεκάθαρη - οικεία, άνετη. Το στήθος της σφίχτηκε. Ο γάμος της, γεμάτος ένταση τελευταία, δεν είχε καμία από αυτή τη ζεστασιά. Τα χέρια της έτρεμαν καθώς έβγαζε το τηλέφωνό της και έβγαζε μια μόνο φωτογραφία.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ