Ο Ιλάι είχε πάει για ύπνο μια ώρα νωρίτερα, αφού προσποιήθηκε ότι δεν ήταν κουρασμένος και μετά παραλίγο να αποκοιμηθεί στη μέση μιας πρότασης. Η τηλεόραση στον κάτω όροφο είχε σβήσει. Τα πιάτα είχαν τελειώσει. Τα φώτα ήταν σβηστά εκτός από εκείνο στο υπνοδωμάτιο του Τζακ. Για πρώτη φορά μετά από εβδομάδες, όλα ήταν ακίνητα.
Η Ρόζαλιντ στεκόταν δίπλα στη συρταριέρα με την πλάτη προς το μέρος του, βγάζοντας αργά το πουλόβερ της, σαν κάποια που ήδη μισοκοιμόταν και δεν σκεφτόταν τίποτα πιο περίπλοκο από το κρεβάτι. Ο Τζακ καθόταν στην άκρη του στρώματος, παρακολουθώντας χωρίς να παρακολουθεί πραγματικά. Τότε είδε την πλάτη της. Και ολόκληρο το σώμα του πάγωσε. Στην αρχή δεν το κατάλαβε. Όχι συνειδητά.