Ο γιος μου συνόδευσε ένα χαμένο κοριτσάκι στο σπίτι. Η γυναίκα που άνοιξε την πόρτα ήταν η μακαρίτισσα σύζυγός μου.

Διαλύθηκε σε κομμάτια. Η απαλότητα στα μάτια της εξαφανίστηκε πρώτη. Μετά ο πόνος. Μετά η προσεκτική αβεβαιότητα που φορούσε σαν δεύτερο δέρμα για εβδομάδες. Αυτό που έμεινε από κάτω ήταν πιο σκληρό. Αιχμηρότερο. Πιο κουρασμένη απ' ό,τι περίμενε. Η Ρόζαλιντ -η Κλερ- κοίταξε πρώτα αλλού. Μετά γέλασε μια φορά κάτω από την ανάσα της. Όχι επειδή κάτι ήταν αστείο.

Επειδή προφανώς δεν είχε μείνει τίποτα άλλο να κάνει. "Με δοκίμασες", είπε. Ο Τζακ την κοίταξε επίμονα. "Μετακόμισες στο σπίτι μου" Η Κλερ κούνησε λίγο, πικρά το κεφάλι της. "Σου έδωσα πίσω την οικογένειά σου" Αυτό έπεσε σαν χαστούκι. Ο Τζακ ισορρόπησε. "Έδωσες στον γιο μου ένα ψέμα" Το σαγόνι της έσφιξε.