Τότε, σαν να ήταν η κατάλληλη στιγμή, μια άλλη κλωτσιά προσγειώθηκε ακριβώς στην πλάτη του καθίσματος του Καρλ. Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ο Καρλ προσποιήθηκε μια ξαφνιασμένη αντίδραση, τραβώντας δραματικά προς τα εμπρός. Στην υπερβολική του κίνηση, "κατά λάθος" έριξε το ποτήρι με το νερό προς τα πίσω. Το παγωμένο νερό ξεχύθηκε από το κύπελλο, χύνοντας πάνω στην ανυποψίαστη μητέρα.
Η μητέρα έβγαλε ένα ξαφνιασμένο ουρλιαχτό, με το περιοδικό της να πέφτει στο πάτωμα καθώς ένιωθε το κρύο νερό να ποτίζει τα ρούχα της. Το αγόρι, επίσης, αιφνιδιάστηκε, τα μάτια του μεγάλωσαν από το σοκ καθώς μικρές σταγόνες κρύου νερού έπεσαν πάνω του. "Λυπάμαι πολύ!" Αναφώνησε ο Καρλ, γυρνώντας με ένα ύφος προσποιητής ανησυχίας. "Απλώς ξαφνιάστηκα τόσο πολύ από την κλωτσιά. Δεν ήθελα να χύσω αυτό το νερό"