Δάκρυα κυλούσαν στα μάτια της γυναίκας. Τα χέρια της έτρεμαν καθώς κρατούσε την άκρη της πόρτας. “Δεν μπορώ…”, μουρμούρισε, απομακρυνόμενη από κοντά τους. “Δεν μπορώ καν να σε κοιτάξω” Προσπέρασε τη Μάγια, τον ντετέκτιβ, τη βεράντα, κατέβηκε τα σκαλιά, κατέβηκε το δρομάκι και βγήκε από την πύλη χωρίς να ρίξει ούτε μια ματιά πίσω.
Η σιωπή που άφησε πίσω της ήταν βαριά. Ο ντετέκτιβ στράφηκε προς τον Έιντεν. “Σε έχουν αναφέρει στο ιατρικό συμβούλιο. Ο εργοδότης σας έχει ενημερωθεί. Θα ακολουθήσουν ποινικές διώξεις” Ο Έιντεν δεν διαφώνησε. Απλά στεκόταν εκεί -μόνος του τώρα- και έβλεπε το χάος που είχε προκαλέσει να τον πλησιάζει τελικά.