Η φήμη, ανακάλυψε ο Ρόχαν, ήταν δίκοπο μαχαίρι. Ενώ του προσέφερε αναγνώριση και ενσυναίσθηση, αποκάλυπτε επίσης την επιφανειακή συμπεριφορά των ανθρώπων. Οι ίδιοι άνθρωποι που κάποτε τον κορόιδευαν τώρα τον πλησίαζαν με συγγνώμες. Ωστόσο, αντί να ζητήσει εκδίκηση, ο Rohan επέλεξε να συγχωρήσει.
Χρησιμοποίησε τη μοναδική του θέση όχι για να τιμωρήσει, αλλά για να εκπαιδεύσει. Ήταν μια ζωντανή απόδειξη της πανάρχαιας σοφίας ότι τα φαινόμενα μπορεί να απατούν, ότι η πολυπλοκότητα της ζωής συχνά είναι πολύ πιο βαθιά απ’ ό,τι μπορεί κανείς να δει.