Η κληρονομιά του δεν ήταν απλώς η αφήγηση μιας ανωμαλίας, αλλά μια απόδειξη της διαρκούς ανθεκτικότητας της ανθρωπότητας. Ο Rohan Agarwal, κάποτε ένας απλός αγρότης, ήταν τώρα ένας φάρος ελπίδας και ανθεκτικότητας.
Καθώς ο ήλιος βυθιζόταν κάτω από τον ορίζοντα, ρίχνοντας μακριές σκιές στα χωράφια, ο Rohan στεκόταν σιωπηλός. Η ζωή του δεν ήταν εύκολη, αλλά ήταν αποκλειστικά δική του. Κάθε πρόκληση τον είχε διαμορφώσει, τον είχε πλάσει σε έναν άνθρωπο με δύναμη και ανθεκτικότητα. Έφερε τις ουλές του όχι ως σημάδια ενός προβληματικού παρελθόντος, αλλά ως σύμβολα επιβίωσης, καθένα από τα οποία έλεγε μια ιστορία δυσκολιών, ανθεκτικότητας και, πάνω απ’ όλα, μιας διαρκούς θέλησης για ζωή.