Επιστρέφοντας στον αχυρώνα, ο Τζορτζ άφησε τα κουτάβια απαλά σε ένα μαλακό στρώμα από άχυρο που είχε ετοιμάσει σε έναν άδειο στάβλο. Η μητέρα σκυλίτσα μύρισε γύρω της, κάνοντας κύκλους στο χώρο πριν ξαπλώσει δίπλα στα κουτάβια της, με τα μάτια της να αντανακλούν ευγνωμοσύνη και ανακούφιση.
Ο Τζορτζ γονάτισε δίπλα στη μικρή οικογένεια, περνώντας το χέρι του κατά μήκος της πλάτης της μητέρας. “Θα είστε ασφαλείς εδώ”, ψιθύρισε, νιώθοντας μια βαθιά αίσθηση ικανοποίησης που είχε μήνες να νιώσει. Ο αχυρώνας, που κάποτε ήταν τόσο ήσυχος και άδειος, τώρα βούιζε από ζωή. Τα κουτάβια αγκαλιάζονταν κοντά στη μητέρα τους, με τα μικροσκοπικά τους σώματα ζεστά και γαλήνια.