Ο Γιώργος ακούμπησε στον φράχτη, με ένα ευχαριστημένο χαμόγελο να παίζει στα χείλη του. Οι κάποτε μοναχικές μέρες του ήταν τώρα γεμάτες συντροφιά και χαρά, η φάρμα του έσφυζε από την ενέργεια της νέας ζωής. Ο δεσμός μεταξύ του Κεραυνού και του σκύλου δεν είχε ξαναδεί κάτι παρόμοιο με ό,τι είχε δει ποτέ ο Τζορτζ, και τα κουτάβια, που τώρα γίνονταν κάθε μέρα και πιο δυνατά, είχαν γίνει μέλη της οικογένειας.