Η καρδιά της Μάρα πήγε να φτερουγίσει. Θα συμφωνούσε να τη συναντήσει Θα τη μισούσε, αφού τη συναντούσε Δεν είχε τη δύναμη να πει περισσότερα. Έβαλε όμως την άλλη μητέρα του να υποσχεθεί ότι θα του έλεγε μόνο ότι κάποιος ήθελε να συζητήσει μαζί του για το κολιέ.
Κανόνισαν μια συνάντηση σε ένα ουδέτερο μέρος -ένα ήσυχο καφέ στην άκρη της πόλης. Η Μάρα έφτασε νωρίς, με το στομάχι της σε κόμπους. Κάθε θόρυβος που άκουγε από το άνοιγμα της πόρτας την έκανε να σηκώνει το βλέμμα της, περιμένοντας, φοβούμενη, ελπίζοντας. Αναρωτιόταν πώς θα έμοιαζε από κοντά, μετά από τόσο καιρό.