Έφτασαν σε μια σειρά από σκουριασμένες αποθήκες. Ο Κάλντερ πίεσε το χαρτί στο χέρι του Έβαν και ψιθύρισε: “Εσύ άνοιξέ το. Με ξέρουν” Ο Έβαν ένιωσε ένα παράξενο ρίγος. Γιατί να του δώσει το κλειδί για κάτι που υποτίθεται ότι ανήκε στον Κάλντερ Παρ’ όλα αυτά, προχώρησε προς τη Μονάδα 17F, με την καρδιά του να χτυπάει μια σταθερή προειδοποίηση.
Ο Έβαν ξεκλείδωσε την πόρτα, το βαρύ μέταλλο κύλησε προς τα πάνω με ένα βογγητό. Η σκόνη κουλουριάστηκε στο φως του άξονα. Στο εσωτερικό, μια μοναδική ενισχυμένη θήκη καθόταν στο κέντρο του τσιμεντένιου δαπέδου -συνειδητά, ανέγγιχτη και διατηρημένη. Ο Έβαν πλησίασε, νιώθοντας μια απροσδόκητη ανατριχίλα.