Ο άντρας στη φωτογραφία ήταν ο πατέρας του. Νεότερος, σοβαρός, φορώντας ένα σήμα ταυτότητας μισοκρυμμένο κάτω από το σακάκι του. Ο Έβαν κοίταξε, με το σοκ να μουδιάζει τα άκρα του. Η έκφραση του Κάλντερ στράβωσε – φόβος, θυμός, υπολογισμός. “Γιατί ανακατεύεσαι τόσο πολύ;” Κάλντερ.
“Δούλευες με τον πατέρα μου;” Ο Έβαν ρώτησε, με τη φωνή του να τρέμει. Ο Κάλντερ δεν είπε τίποτα, απλώς έπιασε ξανά τα χαρτιά με μια μανιασμένη άκρη που δεν μπορούσε να κρύψει. Ο Έβαν έκανε ένα βήμα πίσω, με τα κομμάτια να ενώνονται σε αηδιαστικά αργή κίνηση. Αυτή η αποθήκη δεν ήταν του Κάλντερ. Αυτά τα στοιχεία δεν ήταν του Κάλντερ. Όλα ανήκαν στον πατέρα του!