Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι αφήνει άστεγη οικογένεια να ζήσει στο γκαράζ τους. Οι καρδιές τους βυθίστηκαν την επόμενη μέρα!

Καθώς η Νάταλι συνέχισε να διηγείται την ιστορία της, ο Ρόμπερτ έριξε μια ματιά στα παιδιά της, τα οποία με τις μικρές τους μορφές έτρωγαν το φαγητό με ευχαρίστηση. Η παγωνιά του Νοέμβρη κρεμόταν στον αέρα και η σκέψη να τα ξαναβγάλει στους δρόμους έκανε το στομάχι του να σφίγγεται. "Είναι απλώς παιδιά", υπενθύμισε στον εαυτό του, με τις ενοχές να τον κυριεύουν.

Μέχρι τη στιγμή που ο Ρόμπερτ έφυγε για τη δουλειά, είχε εγκαταλείψει την ιδέα να τους ζητήσει να φύγουν. "Μια μέρα ακόμα", είπε στον εαυτό του. Ωστόσο, καθώς καθόταν στο γραφείο του, η αδιαθεσία παρέμενε. Αποπροσανατολισμένος από την απόφαση, δεν μπορούσε παρά να αναρωτηθεί αν είχε πάρει τη σωστή απόφαση.