Τα βαριά βήματα της αρκούδας έτριζαν στο παγωμένο έδαφος, και κάθε χτύπημα υπενθύμιζε την τεράστια δύναμή της. Ο Νόλαν ένιωθε τους χτύπους της καρδιάς του να αυξάνονται κάθε φορά που το θηρίο έκανε παύση, κοιτάζοντας πίσω σαν να έψαχνε για περισσότερη τροφή. Κάθε ματιά του έστειλε μια αιχμή πανικού στα σωθικά του.
Προσπάθησε να ηρεμήσει τον εαυτό του, υπενθυμίζοντας ότι η αρκούδα είχε πάρει ψάρια αντί να του ορμήσει κατευθείαν στο λαιμό. Αλλά χωρίς να του έχουν απομείνει μερίδες φαγητού, δεν μπορούσε να μην φανταστεί τα σαγόνια του πλάσματος να κλείνουν γύρω από τη σάρκα του. Ο φόβος τον κυρίευσε σαν σκιά.