Οι δύο λαθροκυνηγοί γέλασαν, χαιρετώντας ο ένας τον άλλον. Ο ένας σήκωσε τον ασύρματό του, καλώντας τους συναδέλφους τους πίσω από όπου τους είχε κυνηγήσει η αρκούδα. Ο Νόλαν έστριψε τους καρπούς του, ο πόνος τον διαπέρασε, αλλά τα σχοινιά αρνήθηκαν να υποχωρήσουν. Η απελπισία τον κατέκλυσε, ψυχρή σαν τον αρκτικό άνεμο.
Η απογοήτευση του Νόλαν ανέβηκε στα ύψη καθώς δοκίμαζε τα σχοινιά που δάγκωναν τους καρπούς του. Οι μπότες του δεν πρόσφεραν πρόσφυση στον γλιστερό πάγο, εμποδίζοντάς τον να στηριχτεί αρκετά για να απελευθερωθεί. Έψαχνε για μια πεσμένη λεπίδα ή κάποιο μεταλλικό θραύσμα, αλλά όλα παρέμεναν τρελά απρόσιτα.