Έκαναν κύκλους γύρω από τον Νόλαν, πανηγυρίζοντας για την επικείμενη πληρωμή τους. Κάποιοι χλεύαζαν, κλωτσώντας τον με το χιόνι. Ανάγκασε τον εαυτό του να διατηρήσει την ψυχραιμία του, έχοντας κατά νου ότι ο πανικός δεν θα έλυνε τίποτα. Το μικρό ήρθε πιο κοντά, τρέμοντας. Ο Νόλαν ευχήθηκε να μπορούσε να παρηγορήσει το καημένο το πλάσμα.
Όμως η μοίρα επενέβη με τη μορφή ενός μακρινού θορύβου. Στην αρχή, ο Νόλαν νόμιζε ότι ήταν κεραυνός. Στη συνέχεια, είδε φώτα να σαρώνουν την τούνδρα, συνοδευόμενα από το αλάνθαστο βουητό των κινητήρων. Οι αξιωματικοί της άγριας ζωής είχαν φτάσει, παρασυρμένοι από την επείγουσα εκπομπή του.