Η γιαγιά (72) γεννάει. Τότε ο γιατρός λέει, "Σας προειδοποίησα", όταν επιστρέφει με τα αποτελέσματα των εξετάσεων

Είχε ένα ρυθμό, μια ρουτίνα. Οι μέρες της ήταν γεμάτες - ραντεβού στο κομμωτήριο, αυτοσχέδια γεύματα, βράδια με δίσκους βινυλίου που γυρνούσαν τα αγαπημένα σόλο του Τζορτζ στο σαξόφωνο. Η συνταξιοδότηση της είχε δώσει χρόνο και η ασφάλεια του Τζορτζ της είχε δώσει ασφάλεια. Δεν ήταν πλούσια, αλλά είχε αρκετά - για ταξίδια, για δώρα, για άνεση.

Τότε ήρθε η διάγνωση. Και μαζί της, η αθόρυβη διάβρωση όλων όσων είχε χτίσει. Ο καρκίνος δεν καταβρόχθιζε μόνο το σώμα - άδειαζε τον λογαριασμό, ξεχαρβάλωνε τα σχέδια. Φάρμακα, σαρώσεις, νοσηλεία - όλα αυτά κατέστρεφαν τη ζωή που κάποτε θεωρούσε δεδομένη. Όταν τελείωσε, ήταν ζωντανή, αλλά απογυμνωμένη.