Γύρισε προς έναν από τους συνοδούς της πλατφόρμας. “Καλέστε τον έλεγχο των ζώων. Πες τους ότι είναι επείγον” Ο εργάτης έγνεψε και έφυγε τρέχοντας. Οι υπόλοιποι έκαναν πίσω, ηττημένοι, καθώς το κουτάβι στεκόταν ασθμαίνοντας στις ράγες- το στήθος ανεβοκατέβαινε, η ουρά ήταν άκαμπτη, τα μάτια έτρεχαν ανάμεσα σε όλους τους. Ο Ίθαν το παρακολουθούσε, με την καρδιά του να χτυπάει δυνατά και τον ιδρώτα να κολλάει το πουκάμισό του στην πλάτη του.
“Έλα, μικρούλη”, ψιθύρισε κάτω από την αναπνοή του. “Κρατήσου λίγο ακόμα” Μέσα σε δεκαπέντε λεπτά, ένα λευκό φορτηγάκι σταμάτησε στην άλλη άκρη του σταθμού. Οι πλαϊνές πόρτες άνοιξαν, αποκαλύπτοντας δύο αστυνομικούς με χακί στολές με μακριά κοντάρια, δίχτυα και ένα κιβώτιο μεταφοράς. Κινήθηκαν με αθόρυβη ακρίβεια, ψιθυρίζοντας ο ένας στον άλλον καθώς πλησίαζαν τις γραμμές.