Το βουητό των μηχανών ανέβηκε ξανά καθώς ο σταθμάρχης κούνησε τη σημαία του σήματος. Το μεταλλικό σφύριγμα των αερόφρενων αντηχούσε στην κοιλάδα, ένας ήχος που θα έπρεπε να φέρει ανακούφιση. Αλλά μόλις ο πρώτος τροχός άρχισε να κυλάει, ένας οξύς, πνιγηρός ήχος διέσχισε τον αέρα. Προερχόταν από το κιβώτιο.
Η κραυγή του κουταβιού ήταν ωμή. Μακρά, υψωμένη και αφύσικη, σαν συναγερμός που ερχόταν βαθιά μέσα από το στήθος του. Όλοι γύρισαν. Το σκυλάκι πίεσε τα κάγκελα του κλουβιού, με τα μάτια ορθάνοιχτα, με το σώμα του να τρέμει τόσο βίαια που το μέταλλο έτριζε.