“Κάποιος… υπάρχει κάτι στις ράγες!” Τα κεφάλια γύρισαν. Συζητήσεις διακόπηκαν στη μέση της πρότασης. Μερικοί επιβάτες έβγαλαν τα ακουστικά τους και ανοιγόκλεισαν τα μάτια τους από σύγχυση. Μια γυναίκα αγκομαχούσε, κρατώντας πιο σφιχτά την τσάντα της. Το μουρμουρητό κυμάτισε μέσα στο μικρό πλήθος όπως ο άνεμος πάνω από το νερό. “Τι λέει;” ψιθύρισε κάποιος.
Ο Ίθαν σάρωσε την πλατφόρμα, με τον πανικό να αυξάνεται. “Υπάρχει κάτι ζωντανό εκεί κάτω!” φώναξε ξανά, πιο δυνατά αυτή τη φορά. Τώρα όλοι κοίταζαν. Οι άνθρωποι πλησίασαν προς την άκρη, σκύβοντας το λαιμό τους για να δουν τι έδειχνε. Ένας άντρας κοντά στον αυτόματο πωλητή έκανε μια χειρονομία προς την άλλη άκρη της πλατφόρμας. “Η καμπίνα του σταθμάρχη είναι από εκεί!” φώναξε.