Με ένα προαίσθημα, ο Σαμ πήγε στις εγκαταστάσεις εκπαίδευσης. Πάρκαρε μακριά στο τέλος του δρόμου και περπάτησε τα υπόλοιπα, κρατώντας το τηλέφωνό του αθόρυβο στην τσέπη του. Το μέρος έμοιαζε συνηθισμένο – περιφράξεις, υπόστεγα, προβολείς, αλλά φαινόταν ότι το συνηθισμένο είχε μάθει εδώ και καιρό πώς να κρύβει τη σκληρότητα σε κοινή θέα.
Περίμενε μέχρι το σούρουπο, όταν ο θόρυβος μαλάκωσε και η ρουτίνα χαλάρωσε. Από την άκρη της ιδιοκτησίας, ο Σαμ τράβηξε αθόρυβα. Τα σκυλιά έκαναν όρμηση με εντολή. Οι χειριστές γαύγιζαν εντολές. Μια σύριγγα εμφανιζόταν, εξαφανιζόταν. Δεν υπήρχαν γάντια. Ούτε κούτσουρα. Ο Σαμ ένιωσε τους σφυγμούς του να ανεβαίνουν καθώς η εικόνα οξυνόταν.