Το επόμενο πρωί, έβγαλε τη μεζούρα για να μετρήσει. Η Έμμα παρακολουθούσε από το κρεβάτι τη μητέρα της να τεντώνει τη μεταλλική λωρίδα από γωνία σε γωνία, μουρμουρίζοντας αριθμούς κάτω από την ανάσα της. Η Λούσι μέτρησε την κρεβατοκάμαρα, μετά το στενό διάδρομο πίσω της, μετά τον μικρό ξενώνα στην άλλη πλευρά, γράφοντας αριθμούς στο πίσω μέρος ενός φακέλου.
Όταν έβαλε το πρόχειρο σκίτσο πάνω στη φωτοτυπημένη κάτοψη που της είχε δώσει ο μεσίτης, η διαφορά ήταν μικρή αλλά αναμφισβήτητη. Ο ξενώνας ήταν πιο ρηχός απ’ ό,τι θα έπρεπε, κατά αρκετά ανοίγματα χεριών. Αρκετά για να το προσέξει κανείς όταν το έψαχνε. Αρκετά για να κρύψει κάτι ανάμεσα σε δύο συνηθισμένα δωμάτια.