Έτρεξε έναν αισθητήρα χειρός κατά μήκος του σοβά, παρακολουθώντας τη μικρή οθόνη. “Υπάρχει ένα κενό, βάθους περίπου ενός μέτρου”, μουρμούρισε. “Ίσως περισσότερο. Καμία ένδειξη μετάλλου, όμως. Μόνο ξύλο και αέρας” Ίσιωσε, κάνοντας μια σημείωση στο πρόχειρό του. “Αν θέλετε να ανοίξει, μπορούμε να κάνουμε μια προσεκτική διερευνητική τομή”
Η Λούσι δίστασε. Ένα μέρος της ήθελε να συμφωνήσει αμέσως, να ξεριζώσει την αβεβαιότητα μαζί με τον γύψο. Ένα άλλο μέρος της αποτρεπόταν στη σκέψη ότι το δωμάτιο της Έμμα θα μετατρεπόταν σε εργοτάξιο, σκόνη στα σεντόνια, θόρυβος στο μοναδικό μέρος όπου η κόρη της κοιμόταν ακόμα ήσυχα. “Αφήστε με να σκεφτώ για μια ή δύο μέρες. Θα επικοινωνήσω μαζί σας”, είπε