Οι φωνές τους συνεχίστηκαν, δυνατά και μανιωδώς, μέχρι που κάποιος τελικά επανέλαβε αυτό που σκεφτόταν ο Ηλίας: "Περιμένετε-κοιτάξτε. Περνάει ολισθαίνοντας. Δεν πρόκειται να συντριβεί" Σαν παλίρροια που αποσύρεται, ο φόβος στο πλήθος άρχισε να υποχωρεί. Το γέλιο, νευρικό και τρεμάμενο, αντικατέστησε τις κραυγές συναγερμού. Οι μητέρες καθησύχαζαν τα παιδιά τους. Οι ψαράδες χτύπησαν ο ένας τον άλλον στον ώμο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ήδη, κάποιοι απομακρύνθηκαν, έτοιμοι να κατέβουν τον γκρεμό και να επιστρέψουν στις διακοπτόμενες πρωινές τους συνήθειες. Όμως ο Ηλίας δεν μπορούσε να κουνηθεί. Το βλέμμα του έμεινε στον σκουριασμένο γίγαντα, στα γέρικα κοντέινερ και στα σπασμένα παράθυρα. Όλο αυτό έμοιαζε έρημο, ένα φάντασμα που παρασύρεται από το ρεύμα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ