“Για εμάς;” επανέλαβε απαλά. Εκείνος ανοιγόκλεισε τα μάτια, συνειδητοποιώντας πολύ αργά τι είχε πει. “Απλώς εννοούσα- είμαστε ακόμα παντρεμένοι, τυπικά. Σκέφτηκα…” “Σκέφτηκες λάθος”, είπε, με τον τόνο της να κόβει καθαρά τον αέρα.
Εκείνος δίστασε, μετά έκανε ένα αργό βήμα προς το μέρος της, με τη φωνή του να μαλακώνει και να γίνεται ένα παρακλητικό μουρμουρητό. “Κλάρα, άκου… Ξέρω ότι τα έκανα θάλασσα. Φοβήθηκα, δεν ήξερα πώς να το χειριστώ – να σε βλέπω άρρωστη, να σκέφτομαι ότι μπορεί να σε χάσω. Αλλά τώρα είμαι εδώ. Μπορώ να σε φροντίσω, να φροντίσω εμάς. Μπορούμε να κάνουμε μια νέα αρχή”