Η ανύπαντρη μητέρα και τα παιδιά στο εστιατόριο δεν παρατηρούν τον άνδρα που κάθεται πίσω τους

Ο Άνταμ έμεινε για λίγη ώρα, μοιράστηκε ιστορίες για τα παιδικά του χρόνια με την Άντριαν και τη Λούσι, κάνοντάς τις να γελούν. Η Μπριάνα άκουγε, νιώθοντας μια απροσδόκητη ελαφρότητα στην καρδιά της. Οι προηγούμενες ανησυχίες της ξεθώριασαν και αντικαταστάθηκαν από τη ζεστασιά της γνώσης ότι υπήρχαν ακόμα καλοί άνθρωποι στον κόσμο.

Όταν ήρθε η ώρα να φύγουν, η Μπριάνα αγκάλιασε σφιχτά τον Άνταμ. "Σας ευχαριστώ για όλα. Δεν έκανες απλώς τα γενέθλια του Άντριαν - μου θύμισες ότι τα θαύματα μπορούν να συμβούν όταν δεν τα περιμένεις" Ο Άνταμ χαμογέλασε και είπε: "Ευχαρίστησή μου. Κάνεις απίστευτη δουλειά, Μπριάνα. Μην το ξεχνάς αυτό"