Κάποιος έριξε νερό. Κάποιος άλλος σχολίασε το φαγητό. Η συζήτηση είχε την ποιότητα μιας αίθουσας αναμονής – όλοι παρόντες, κανείς δεν ήταν ακριβώς εκεί. Η Νταϊάν μπήκε τελευταία, αφού όλοι είχαν καθίσει, και το δωμάτιο προσαρμόστηκε γύρω από την άφιξή της. Τους ευχαρίστησε όλους που ήρθαν και είπε ότι αγαπούσε αυτή την οικογένεια. Πήρε έναν φάκελο από τον μπουφέ.
Μίλησε για αρκετά λεπτά για τον περασμένο χρόνο, για την απώλεια της μητέρας τους και για το βάρος της διαχείρισης μιας περιουσίας ενώ θρηνούσαν. Η φωνή της έσπασε ακριβώς στα σωστά σημεία και η Σάρα ένιωσε κάτι ψυχρό και ξεκαθαριστικό να την διαπερνά. Η Νταϊάν είπε: “Έχω κάτι που πρέπει να αντιμετωπιστεί” Κράτησε το φάκελο ψηλά.