Η Μάρα στεκόταν κοντά στο πίσω μέρος της αίθουσας χορού στην ταράτσα, ενώ ο αδελφός της, ο Ίθαν, παρουσίαζε το “Lattice” ως μια μικρή συσκευή αισθητήρων σε συνδυασμό με λογισμικό που προέβλεπε τις βλάβες των μηχανημάτων πριν από τις βλάβες. Το αποκάλεσε “σύστημα ακρόασης” για εργοστάσια. Οι επενδυτές χειροκρότησαν, επικροτώντας το μέλλον.
Ένας άνδρας με τραγανό κοστούμι έσκυψε κοντά του με ένα χαμόγελο. “Εξακολουθείς να ασχολείσαι με το χόμπι σου, ενώ ο αδελφός σου κάνει την πραγματική δουλειά;” ρώτησε, αρκετά δυνατά για να γελάσει ο περίγυρος. Η Μάρα χαμογέλασε σαν να μην την έτσουζε. Στην άλλη άκρη του δωματίου, το χέρι του Σλόαν ακουμπούσε στο μπράτσο του Ίθαν, σταθερό και κτητικό.
Ο Ίθαν σήκωσε τη μονάδα επίδειξης και το δωμάτιο ησύχασε. Μια πράσινη λυχνία κατάστασης αναβόσβησε, έτοιμη. Το στομάχι της Μάρα σφίχτηκε. Ήταν σχεδόν η ώρα. Αυτή η λυχνία σήμαινε ότι το σύστημα ήταν έτοιμο να δεχτεί ένα έγκυρο κλειδί. Τα βασικά χαρακτηριστικά του Lattice θα λειτουργούσαν μόνο με την επικύρωσή της -και ήταν καιρός να τους τα δείξει..