Ο Σλόαν πλησίασε τη Μάρα με ένα λαμπερό, φιλικό χαμόγελο. “Ας τα πούμε κάπου πιο ήσυχα”, είπε, οδηγώντας την προς ένα πλευρικό σαλόνι. Μέσα, η Σλόαν σύστησε τον δικηγόρο της εταιρείας, τον κ. Πατέλ, και τοποθέτησε ένα έγγραφο στο τραπέζι. “Μια απλή αναγνώριση”, είπε ο Σλόαν.
Η Μάρα διάβασε την πρώτη σελίδα και ένιωσε το πρόσωπό της να ζεσταίνεται. Το έγγραφο την περιέγραφε ως “άτυπη υποστήριξη” και απέδιδε “όλες τις συνεισφορές” στην εταιρεία. Δεν την αποκαλούσε οικοδόμο. Δεν την αποκαλούσε ιδρυτή. Μετέτρεψε χρόνια δουλειάς σε υποσημείωση. Της προσέφερε ένα ποσό που φαινόταν γενναιόδωρο αλλά διέψευδε τη σκληρή δουλειά της.