Η Μάρα κατάλαβε τη διαφορά. Είχε αποδείξεις ότι εκείνη δημιούργησε το Lattice. Είχε ημερολόγια, προσχέδια και παλιά αρχεία. Αυτό που χρειαζόταν τώρα ήταν απόδειξη ότι το ήξεραν και τη διέγραψαν ούτως ή άλλως. Χρειαζόταν πρόθεση, πέρα από ένα απλό χρονοδιάγραμμα.
Τοποθετήθηκε κοντά στον αναπληρωτή σύμβουλο του αγοραστή και άκουσε. Άκουσε τις ίδιες φράσεις να επαναλαμβάνονται – “εκχωρήσεις”, “παραστάσεις”, “δικαιώματα αδειοδότησης” Όλοι ακούγονταν προβαρισμένοι, σαν να είχαν εξασκηθεί σε απαντήσεις για έναν κίνδυνο που ήλπιζαν ότι δεν θα εμφανιζόταν ποτέ στην αίθουσα.