Μετά από περισσότερες διαβεβαιώσεις, η Μέιμπελ έγνεψε αργά. “Δεν θέλω να δημιουργήσω προβλήματα”, είπε με μικρή φωνή. Ο Τσαρλς τη βοήθησε να φορέσει το παλτό της, σταθερός και ευγενικός. Η Λόρεν παρακολουθούσε από την πόρτα καθώς έμπαιναν στο φως του διαφωτισμού, η Μέιμπελ κοίταξε μια φορά πίσω της με ένα αχνό, δυσανάγνωστο χαμόγελο.
Ο Τσαρλς σταμάτησε πριν φύγει, πιέζοντας μια τακτοποιημένη κάρτα στο χέρι της Λόρεν. “Σας ευχαριστώ και πάλι”, είπε θερμά. “Τηλεφωνήστε αν θυμηθείτε κάτι που ανέφερε η Μέιμπελ ή οτιδήποτε άλλο” Τα μάτια του κράτησαν για μια στιγμή τα δικά της, ευγνώμονες. Έπειτα έφυγαν, με τα πίσω φώτα να σβήνουν στο χιονισμένο δρομάκι.