Ανίχνευσε το μοτίβο στο μυαλό της: επισκέψεις σε γιατρούς που χρονολογούνταν με αλλαγές φαρμάκων, σημειώσεις που αναφέρονταν στα “επεισόδια” της Μέιμπελ για να δικαιολογήσουν την εποπτεία. Σκηνοθετημένη σύγχυση, διακριτική απομόνωση – οι δικηγόροι απομακρύνονταν, οι λογαριασμοί ανακατευθύνονταν. Η Λόρεν διαισθάνθηκε το ψυχρό σχέδιο, εκτυπώνοντας κάθε ασυμφωνία, το σημείωμα του μαντηλιού ήταν η πυξίδα της μέσα στον ιστό.
Στο τμήμα, άπλωσε τις εκτυπώσεις, το φουλάρι και το σημείωμα στο γραφείο. “Απάτη ταυτότητας και οικονομική κακοποίηση ηλικιωμένων”, είπε η Λόρεν ομοιόμορφα, τα γεγονότα στοιβάζονταν σαν πέτρες. Τα μάτια του αξιωματικού στένεψαν στα χρονοδιαγράμματα, στις φωτογραφίες που δεν ταίριαζαν μεταξύ τους. “Στιβαρή υπόθεση”, μουρμούρισε, και ήδη έπιασε το τηλέφωνο.