Για δύο μέρες, προσπάθησε να συμφωνήσει μαζί του. Παρακολουθούσε προσεκτικά τον εαυτό της, ελέγχοντας κάθε σκέψη της για υπερβολική αντίδραση. Ωστόσο, τη νύχτα, όταν εκείνος απομακρύνθηκε για να κοιμηθεί, εκείνη ξάπλωσε ξύπνια με τα μηνύματα να αναπαράγονται πίσω από τα μάτια της, κάθε γραμμή πιο δυνατά από τις διαβεβαιώσεις του. Μια ήσυχη, πεισματική διαύγεια άρχισε να σχηματίζεται.
Έλεγξε ξανά. Αυτή τη φορά, κοίταξε τις ημερομηνίες, τις ώρες και το ρυθμό της ομιλίας τους. Διαλείμματα για μεσημεριανό γεύμα που ταίριαζαν με τις “back-to-back συναντήσεις” του Αργά βράδια όταν επέμενε να μείνει στο γραφείο. Το μοτίβο που την είχαν προτρέψει να μην δει οργανώθηκε έτσι κι αλλιώς, αναμφισβήτητα και απλά.