Το να φύγει δεν ήταν μια μεγάλη έξοδος, αλλά μια σειρά από ήσυχες επιλογές. Βρήκε ένα παλιό γράμμα για το εξοχικό που της είχε αφήσει η θεία της, μισοξεχασμένο σε έναν φάκελο. Ζήτησε άδεια από τη δουλειά της χωρίς να το πει στον Ντέμιαν. Ετοίμασε μια μόνο βαλίτσα σε τρία βράδια, προσθέτοντας και αφαιρώντας πουλόβερ σαν να έκανε πρόβα.
Το πρωί που έφυγε, ο Ντέμιαν είχε ήδη φύγει, με ένα σημείωμα στο τραπέζι για μια “πολυάσχολη μέρα μπροστά της” Το διαμέρισμα έμοιαζε ακριβώς όπως ήταν πάντα, γαλήνιο και επιμελημένο. Η Λόρεν άφησε το κλειδί της δίπλα στο μπολ με τα φρούτα, ο ήχος πολύ μικρός μέσα στη σιωπή, και βγήκε έξω πριν προλάβει να κοιτάξει πίσω.