Εκείνο το βράδυ, η Έμιλι σκαρφάλωσε στην αγκαλιά του, με σοβαρό βλέμμα. “Μη θυμώνεις, μπαμπά. Είπε ότι θα καταλάβαινες, αν απλά άκουγες” Ο Μάικλ χάιδεψε τα μαλλιά της, διχασμένος ανάμεσα στην αγάπη και την οργή. Να καταλάβει Δεν μπορούσε καν να κατονομάσει τον άντρα που του είχε επιτραπεί να μπει τόσο βαθιά στη ζωή της οικογένειάς του.
Ο Μάικλ ξάπλωσε ξύπνιος, το σπίτι ήταν σιωπηλό γύρω του. Τα γάντια, το πουκάμισο, τα εργαλεία, οι σημειώσεις – στοιβάζονταν σαν αποδεικτικά στοιχεία σε μια υπόθεση που δεν μπορούσε να κλείσει. Η προδοσία φαινόταν η μόνη εξήγηση. Έσφιξε το σαγόνι του, αποφασισμένος ότι την επόμενη φορά που η σκιά θα εμφανιζόταν στην επιφάνεια, θα ανάγκαζε την αλήθεια να βγει προς τα έξω.