Ο Βανς πλησίασε στο παράθυρο. “Καλησπέρα”, είπε. Η φωνή του ακούστηκε πιο ήρεμη απ’ ό,τι ένιωθε. Ο οδηγός έγνεψε. “Καλησπέρα, αστυνόμε” Ο τόνος του ήταν επιφυλακτικός αλλά όχι εχθρικός, σαν άνθρωπος που είχε εξασκηθεί στο να είναι ευγενικός απέναντι στην εξουσία.
“Ξέρετε γιατί σας σταμάτησα;” Ρώτησε ο Βανς. Ο οδηγός κούνησε το κεφάλι του. “Όχι, κύριε. Δεν νομίζω ότι έκανα κάτι κακό” Η φωνή του έφερε κάτι άλλο κάτω από τις λέξεις – μια ανησυχία που δεν είχε καμία σχέση με την υπερβολική ταχύτητα.