Ο Βανς ένιωσε το σαγόνι του να σφίγγεται. “Τον έμπλεξες στο δικό σου μπέρδεμα” Ο Λίαμ κούνησε αδύναμα το κεφάλι του. “Κοίτα εδώ, δεν μπορείς να προσποιείσαι ότι δεν ήταν κάποιο αθώο παιδί”, απάντησε. “Ήξερε το είδος της δουλειάς που έκανα. Την επέλεξε κι αυτός. Αλλά υποθέτω ότι δεν επέλεξε αυτός το πώς τελείωσε”
“Εξήγησε”, είπε ο Βανς. Η λέξη φάνηκε βαριά και οριστική. Τα μάτια του Λίαμ έκλεισαν για λίγο. “Τη νύχτα που πέθανε”, είπε, “οδηγούσε το συνηθισμένο μου αυτοκίνητο. Την ίδια διαδρομή. Την ίδια ώρα. Υποτίθεται ότι έπρεπε να είμαι εγώ πίσω από το τιμόνι” Ο Βανς ένιωσε την καρδιά του να χτυπάει δυνατά.